ҒАРБ ЭКЗИСТЕНЦИАЛИЗМНИНГ ЎЗБЕК АДАБИЁТИДА БАДИИЙ ИФОДАСИ ВА ЁЗУВЧИ ЁНДАШУВИ
Keywords:
Бадиий нутқ, қаҳрамонлар, шахс, ўлим, ўзбек адабиёти, Инглиз адабиёти.Abstract
Ушбу мақолада Инглиз адабиётида ҳам, ўзбек адабиётида ҳам ШАХСнинг ўз мувозанатини йўқотиши ҳалокатга олиб борувчи қизил чизиқ эканлиги аёнлашади. С.Моэм, У.Ҳамдам, Л.Бўрихон қаҳрамонлари табиатида мана шу чигал масалалар бадиий инъикосини топди. Бадиий нутқ, адибнинг шахсий позицияси инсонга бўлган дунёқарашнинг мантиқий давоми десак, муболаға қилмаган бўламиз. Таҳлилга тортилган романларда булар абсурд қаҳрамон сифатида талқин этилиши кўриб чиқилади.
References
Дониёрова Ш. Шукур Холмирзаев ҳикояларининг бадиий-услубий ўзига хослиги: Филол.фанлари номзоди дисс. -Т.: ЎзФА ТАИ, 2000.
Каримов Ҳ. Ўзбек романларининг тараққиёт тамойиллари. – Тошкент: Миллий кутубхона, 2008. – 122 б.
Қуронов Д. Адабиётшуносликка кириш. –Т: “Фан”. 2007. –Б.113.
Лев Толстой. Иқрорнома. –Т: “Янги аср авлоди”. 2022. –Б.155.
Сомерсет Моэм. Ой ва сариқ чақа. –Т: “Шарқ”. 2006. –Б.53.
