Turk xalq to’y marosimlarida qizil rangning ramziy ma’nolari
Keywords:
cultural code, ceremony, symbol, color, girdle bindingAbstract
This article is dedicated to the uniqueness of Turkish folk wedding
ceremonies and the symbolic expression of red color. The symbolic meaning of the red
color found in the wedding ceremony are explained as examples.
References
Hojiyev A, Nurmonov A, Zaynabiddinov S, Kokren K, Saidxonov M, Sobirov A,
Quronov D. Hozirgi o„zbek tili faol so„zlarining izohli lug„ati. – T.: Sharq nashriyoti -matbaa aksiyadorlik kompaniyasi bosh tahririyati, 2001. – B.12
2Alaviya M. O„zbek xalq marosim qo„shiqlari. – T.: O„zbekiston SSR "Fan"
nashriyoti, 1974. – B. 153.
Örnek S.V. Türk halkbilimi-Ankara.: Kültür bakanlığı, 2000. – S. 185.
Örnek S.V. Etnoloji sözlüğü. – Ankara.: Ankara Üniversitesi dil ve tarih-coğrafya
fakültesi yayınları, 1971. – S. 46.
Ayverdi I. Misalli büyük türkçe sözlük.-Istanbul.: Seçil Ofset, 2005.-S. 1021.
Toker I. Renk simgeciliği ve Din.-Ankara.:Türk Kültür Yapısı İçinde Ak-Kara Renk
Karşıtlığı ve Bu Karşıtlığın Modern Türk Söylemindeki Tezahürleri Üzerine” Ankara
Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 50, 2009.-S. 93.
Koca S.K. Genel hatları ile kültür ve sembol ilişkisi. SAU Fen Edebiyat Dergisi II,
S.87.
Koca S.K. Türk Kültüründe ongunlar ve semboller.-Sakarya.: Sakarya Üniversitesi
Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2004.-S. 29.
https://www.soflowers.com.tr/yuzuk-kurdelesinin– nisan – ve-soz – torenlerindeki
anlami
Ergun P. Türk gelininin mitolojik göçü. – Balikesir.: Balıkesir Üniversitesi Sosyal
Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2010. – S. 281.
Temiz M. Andırın- Kahraman Maraştan derlenen ağıtlar inceleme metin.-Elazığ.:
Fırat Üniversitesi, 2005.- S. 275.
Artun E. Türk Halkbilimi. – Ankara.: Karahan kitabevi, 2013. – S. 196.
Kalafat Y. Doğu Anadolu'da eski Türk inançlarının izleri. – Ankara.: Türk Kültürünü
Araştırma Enstitüsü Yayınları, 1990. – S. 92.
Genç R. Türk inanışları ile milli geleneklerinde renkler ve sarı, kırmızı, yeşil. –
Ankara.: Atatürk kültür merkezi başkanlığı yayınları, 1999. – S. 17.
