TANA A’ZOLARINING LINGVOKOGNITIV TADQIQOTLAR OB’YEKTI SIFATIDA TUTGAN O‘RNI - Mamadaliyeva Gulru Ravshanovna; Xudjamberdiyeva Ziyodaxon Ravshan qizi (NAZARIY VA AMALIY FANLARDAGI USTUVOR ISLOHOTLAR VA ZAMONAVIY TA’LIMNING INNOVATSION YO’NALISHLARI, 2025)
Mazkur maqolada tana a‘zolarining, xususan, ―oyoq‖ kabi somatik birliklarning lingvokognitiv tadqiqotlar ob‘ekti sifatida tutgan o‗rni tahlil etiladi. Antropotsentrik yondashuv asosida inson tanasi va uning qismlari orqali til egalarining dunyoqarashi, milliy-madaniy tafakkuri va bilish jarayonlari aks ettiriladi. Tadqiqotda tana a‘zolarining til birliklari tarkibida qanday majoziy, funksional va kognitiv yuklama bilan voqelanishi ko‗rsatib o‗tiladi. Xususan, ―oyoq‖ konsepti turli madaniy kontekstda harakat, masofa, tayanch va emotsional holat kabi ma‘nolarni anglatuvchi konseptual metaforalar vositasida tahlil qilinadi. Maqolada somatik leksik birliklarning lisoniy modellardagi o‗rni, ularning asosiy/asosiy bo‗lmagan a‘zolar sifatidagi tasnifi hamda juftlik belgisi asosida semantik guruhlarga ajratilishi ko‗rib chiqiladi. Olamning lisoniy tasviri doirasida inson tanasi orqali shakllanadigan kontseptual bilimlar sistemasi yoritiladi.