BADIIY ASAR TARJIMASIDA LINGVOKULTUROLOGIYANING O‘RNI.
Abstract
Badiiy tarjima jarayoni badiiy asar yaratish bilan teng darajada murakkab vazifa hisoblanadi desak mubolag‘a bo‘lmaydi. Bu jarayonda tarjimon nafaqat tilni puxta bilishi balki xalq madaniyatidan ham xabardor bo‘lishi ham talab etiladi, chunki asarda qo‘llanilgan birliklar o‘z ma’nosini, obrazliligini yo‘qotmagan holda o‘zga til egasi bo‘lgan o‘qirmanga yetib kelishi eng ustuvor vazifadir.Realistik tarjima jarayoni shuni talab etadiki, tarjimon asl nusxani boshqa tilga san’at asari darajasida shakl va mazmun uyg‘unligida yaratishi, asarning o‘ziga xos individualligini va milliygini saqlab qolishi maqsadga muvofiqdir. Tarjimashunoslikda milliy kolorit degan tushuncha mavjud bo‘lib, asosan realiyalar asarlardagi milliy koloritni o‘zida aks ettiruvchi birliklar hisoblanadi va ularga milliy taomlar, milliy cholg‘u asboblari, hayvon va o‘simlik nomlari, ro‘zg‘or anjomlari, diniy marosimlar, umuman olganda xalq madaniyatini o‘zida aks ettiruvchi predmetlar va ularning nomlarini misol qilib olishimiz mumkin. Milliylik juda nozik tushuncha ayniqsa gap tarjima jarayoni haqida ketayotgan bo‘lsa, chunki birgina noto‘g‘ri qilingan tarjima xalqning madaniyati va tili haqidagi fikrlarni, tasavvurlarni umuman o‘zgartirib yuborishi mumkin.
References
G‘ulom, G‘. (1958). Shum bola. Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot va san’at nashriyoti.
Gulom, G. (1980). Scamp (transl. Khakimov, S.). Tashkent: Progress Publishers.
Baker, M. (1992). In Other Words: A Coursebook on Translation. London: Routledge.
Nida, E., & Taber, C. (1969). The Theory and Practice of Translation. Leiden: Brill.
Newmark, P. (1988). A Textbook of Translation. New York: Prentice Hall.
Akbarova, S. (2015). “Lingvokulturologik birliklarning tarjimada ifodalanishi.” // Til va tarjima, №2.
